Selamlar, ne anlatmak istediğim konusunda hiçbir fikrim yok. Bombooş yazmaya karar verdim ve gördüğünüz üzere yazıyorum (aferin bana) İnsanların kendilerini bir ürün gibi pazarladıkları günümüz dünyasını biraz eleştirip, bana “sen nesin sanki yarram” deme fırsatını vermek istiyorum sizlere. Bu aralar dünyayla düşüncelerimin inanılmaz çeliştiği garip bir sorgulama içindeyim. Normalde esnaf olmak dükkan açmak gibi fikirler…

Anneannem gençken Turhan adında birisini seviyor, bu iki genci nişanlıyorlar ve Turhan askere gidiyor. O dönemlerde “nişanlayalım gençleri, askerdeyken mektuplaşıp dursunlar canları sıkılmasın” diye de bi adet vardı sanırım. Neyse bizim genç delikanlı Turhan askerdeyken bayram oluyor ama anneannemin ailesine bayram tebriği atmıyor? “Neden atsın amk” diyen haklı isyankarlar olacaktır tam bu kısımda, evet sizinle…