Keyfim inanılmaz yerinde, hayatımda yolunda giden tek bir şey bile yok bakın abartmıyorum küçücük bir şey bile yok.
Ama nefes alıyorum ve bu blog yazılarını yazabildiğime göre gözlerim de fena değil ve pamaklarım da tutuyor evet bildiniz tebrikler
İşte bendeki böyle saçma bir mutluluk hali, şimdi diyeceksiniz ki geçen hafta söylemiştin çaktın çaktın ilaçları mutlu mesut geziyorsun
Hayır beybiler hayır, ben mutluluktan besleniyorum. Bunu bazen nasıl beceriyorum ben de emin değilim ama bu konuda bir twitim vardı ve onu alıntılayacağım hemen
Babam beni havaya atmış, sonra tutamamış dişinin izi hala dudağımın kenarında duruyo. Sonra, neden devamlı pozitifsin, diyorsunuz. Arkadaş benim bu aileyle bu yaşa kadar gelmiş olmam bile büyük bir başarı neden sevinmeyeyim
Sanırım tam olarak bu yüzden. Bir çok insan çocukluğunu özler, keşke o günlere dönsem şöyle mutluydum böyle mutluydum der durur. Ben yetişkinlik hayatıma bayılıyorum (özellikle boşandıktan sonraki dönem jdjdjd)
Kendi hayatımı elime alabildiğim anda mutlu hissetmeye başladım. Bu mutluluk hali, geçen blog yazısında yazdığım “hüznü maskelemek için yaratılmış mutluluktan” oldukça farklı.
Daha güçlü ve gerçek bir mutluluk, bunu nasıl elde ettiğimi de şöyle özetleyebilirim; para kazanıp kendime yetebilecek konuma gelince, istediğim şeyler için savaş verip kazanınca, herkesin yapma dediği şeyleri dahi yapabilecek gücü kendimde hissedince, çocukluğumla barışıp onu çok sevince, insanlara kızmayı bırakınca, kendime acımaktan vazgeçince
Hepsinin geniş özeti aslında bu, sonra insanları daha çok sevmeye, kendi isteklerimi anlamaya, korkularımla yüzleşmeye hatta korkularımdan arınmaya başladım
Ve ta taaam mutlu yoktonuz bu şekilde oluştu
Ülkede savaş, bin türlü bela, her gün birilerinin başına gelmiş lanet olası bir ton şey var. Ama değiştiremeyeceğim her şey için üzülmeyi bırakalı çok oldu. Sadece 85 yılım kaldı yaşayacak (ne olmuş yani 120 yaşına kadar yaşamayı planlıyorsam) ve her şeyi kafaya takmıyorum, zamanında yeterince taktım ve taktığım her konu kendi mutsuzluğum çıktı. Kusura bakmayın daha fazla mutsuz olamayacağım
Güne oh be uyandık diyerek başlamanın güzelliği hiçbir şeyde yok, sabah 7buçukta kahvaltı hazırlamak için uyanırken oh be dediğim bir yalan… Şu an yazarken yalancı bir sürtük olduğumla yüzleştim sorry
Ama oğluma kahvaltı hazırlıyor olmak çok keyifli, yumurtasını yemediği ya da yemek istemediği zamanlarda camdan atmak istesem de (yumurtayı değil veleti) yine de güzel kahvaltılarımız var
Bazı insanlar böyledir işte, bu da bu şekilde bir yazı. Hayat analarını sikmeye çalışır ama anaları aslında çok mutludur.
Çünkü mutlu da olsak mutsuz da olsak öleceğiz ve benim mutlu ölesim var kardeşim
Bir Cevap Yazın