Bugün beynim cayır cayır ve blog yazmamın ona buna twitterda salça olmaktan çok daha hayırlı olacağını düşündüm. Biraz önce yarım paket pişmaniye yedim ve pişmaniye etkisiyle mi bu kadar enerji patlaması yaşıyorum emin değilim.
Bir süredir inanılmaz dağılmış vaziyetteydim, amcam hayatımdaki en büyük dayanağımdır ve eskiden yapmış olduğum bir dallamalık neticesinde onun güvenini sarsmış olmak bende epeyce bi dağılmaya neden olmuştu.
Bu süreçte bolca, ben kimim? Nasıl bir insanım? Dürüst değil miyim? gibi konularda kendimi sorgulayıp durdum.
Tekrar terapiye de başlıyorum oy oy oy aman aman aman acaba bizi bu sefer nasıl şeyler bekliyor? “Manyak mısın kızım daha kaç sene kendini kurcalatacaksın” diyen haklı isyankarlar olabilir tam bu kısımda (düzelcez inş kardeşim, bi kaç yılda olmuyormuş demek ki benim düzelme işleri, bakın düzelememişim işte olmamış)
Psikoloğa ilk gittiğim gün öyle bir haldeydim ki “bacım sen ilaç kullan seni terapiyle toparlayamayız” dedi canım terapistim. Sonra amatem’e gittim, amatemde bankodaki kız “neden buradan randevu aldınız tüm sistemlerde adınız görünecek ve fişlenmiş olacaksınız” dedi. “sence fişlenmek gibi şeyleri umursayacak gibi duruyor muyum” dedim.
Neyse canım doktorcum güzel hızlı bir ilaç yazdı ve ben ilacı yazdırdıktan, eczaneden gidip aldıktan hemen sonra ilaç kullanmaktan vazgeçtim.
İşte beynimin içi tam olarak bu şekil
Kendi kendime dedim ki, şimdiye kadar kaç kez depresyona girdin? 3, 5, 10? Hepsinden (bi kaç intihar denemesi yaşamış olsam da) çıkmayı başardım. Ve yine çıkarım devamke. İlacı fırlatıp attım. Boş yere amatemden kayıt açtırıp fişlendik de evet lfhfkfj
Bazen kendime bayılıyorum, ben olmak zor olsa da çok eğlenceli. Kendimi devamlı kötülemeye ponçik kalbim daha fazla dayanamadı
Ve bugün çok mutlu uyandım, çünkü kendimle ilgili vermem gereken tüm cevaplara ulaştım. Amcama yalan söylemiş olduğum için yalancı bir orospu olsam da, genel hatlarıyla dürüst bir insanım, bencil değilim, sevdiklerimi sonuna kadar korurum ve pankeklerim güzel kabarıyor (beni twitterda takip eden şanssız azınlık bu müthiş espirimi anladı şu an evet)
20 defa telefonum çaldı, konuyu oradan oraya bağlayıp neler neler yapacaktım ama ilham perimi domaltıp sikmişler gibi hissediyorum şu an. Of bu ülkede blog yazarı olmak çok zor (roman yazarı olmanın çok daha zor olduğunu tahmin ettiğim için roman yazmıyorum)
Bu aralar felsefe okuyorum, felsefe okurken beynim biraz hızlı yandığı için az okuyorum çok iyi bir felsefe okuyucusuyum diyemem maalesef şu an. Ama okuduğum kadarıyla anladığım bir şey var ki; eğer arkasında durabildiğin bir yaşamın varsa, olmak istediğin kişiysen ve yaptıklarınla ya da yapacaklarınla gurur duyabildiğin bir hayat yaşıyorsan huzurlu bir hayata sahip oluyorsun. Şimdi bunu hangi kitaptan okudun bıdı bıdı demesin lütfen kimse, okuduğum tüm kitapların toplamından böyle fikirler çıkardım kendime, belki de götümden bile uydurmuş olabilirim bu mükemmel fikirleri her şey olabilir
Farkındaysanız bugün biraz atarlıyım (yazarken atarlı olduğumu fark ettim) Sigarayı da bıraktığım için atarlı olmaya hakkım olduğunu düşünüyorum, beğenmeyen küçük oğluna almasın napalım canım
Yeni bir koza dönemine giriyorum. Kozanın içinden kelebek olarak çıkacağımı düşünen varsa eğer, saçmalamayın lütfen. Benim kozalarımdan sağ salim çıkabilmektir tek başarı ve yine başaracağım biliyorum.
Bir Cevap Yazın