Selamlar, ne anlatmak istediğim konusunda hiçbir fikrim yok. Bombooş yazmaya karar verdim ve gördüğünüz üzere yazıyorum (aferin bana)
İnsanların kendilerini bir ürün gibi pazarladıkları günümüz dünyasını biraz eleştirip, bana “sen nesin sanki yarram” deme fırsatını vermek istiyorum sizlere.
Bu aralar dünyayla düşüncelerimin inanılmaz çeliştiği garip bir sorgulama içindeyim.
Normalde esnaf olmak dükkan açmak gibi fikirler aklımın ucundan bile geçemeyecek hayallerdi. Sonra bir gün bir stüdyo işi iptal oldu ve ben evde biraz zırladım (her zaman mutlu bir insan değilim arada ben de ağlıyorum evet) ve canım amcam dükkan açıyoruz diyerek masaya yumruğunu vurdu. Normalde ilk bir yıl kiramı amcam verecek ve ben dükkanı oturtmaya çalışacaktım falan ama tataaam şimdi canım amcamla konuşmuyoruz ve tüm dükkanın sorumluluğu benim üzerime karabasan gibi çökmüş durumda.
Bu ayki kiramı çıkardım panik yok, ama her ay önümüzdeki ay acaba beni neler bekliyor stresiyle yanlışlıkla götümü falan satarım diye çok korkuyorum.
Tam bu kısımda mızırdanmalarıma bir son vererek asıl konuya giriş yapıcam durun
Olay hayatın bizi ne kadar zorladığı şu bu değil, zorlandığımız anlarda kendimizle ilgili nasıl tavizler vermeye başlayacağımız kısmı. Bugün konuşup durmak istediğim şey de bu aslında
Reklam yapmam gerekiyor ama reklamlarda dövmeci hatunların öne çıkarttıkları faktörler göt baş açmak ve çaktırmadan oluşturulan seksiliğin içinde “bakın ben böyle dövmeler de yapıyorum” görüntüsü.
Götümü başımı her yerimi her zaman açabilecek bir potansiyelim var, Twitter’da da defalarca sikimizi taşşamızı masaya vurduk ama müşteri çekmek için bunu yapmam (gıcığım evet)
Seksilik❌
Diğer dövmecilerin çektiği videolardan biri de müşteriye “eveet yaptığım dövmeyi beğendiniz mi” gibi embesilce bir soru sormak, müşteriyle avel avel video önünde dövmenin ne kadar güzel olduğunu konuşmak… Maalesef bu kısımda da yokum, çünkü hangi müşteri video önünde dövmem bok gibi oldu diyebilir ki
Sahte röportajlar ❌
Diğer bir video şekli de tiktok usulü komikli şakalı şeyler yapmak vee bildiniz bunda da yokum
Mutfakta amuda kalkacağım videolar❌
Dün arkadaşımın video önerilerinin hepsini reddedip dururken “git dükkanı kapat ve a101’de çalışmaya başla” diyerek patladı, eh pek haksız sayılmaz tabi
Bazen kendimden ben de böyle yoruluyorum
Paraya ihtiyacımız var okey, yaşamımızı sürdürmek için para kazanmamız gerekiyor evet. Ama para kazanmak için kendimizden ne kadar koparsak o kadar mutsuzlaştığımıza da inanıyorum.
Bir insan patronunu çok sevebilir, yaptığı espirileri şapşalca bulup ona gülebilir (bu insan mutludur)
Bir insan patronundan nefret edebilir ve adamın tam bir embesil olduğunu düşünse de gözüne girebilmek uğruna espirilerine güler (bu insan mutsuzdur)
Kafamın içindeki bu denklemler de şunlara yol açıyor;
Para kazanmak için bu kadarını yapar mıyım? Hayır
Bunu yapar mıyım? Hayır
Peki bunu? Hayır
Bazen kendi kendime “yaşlandığın zaman sokakta yaşayacaksın” diyorum. Sonra içimdeki diğer kendim “olsun kız yaşlanınca tecavüze uğrama ihtimalimiz de azalıyor epey” diyerek teselli ediyor
Bu yazı sanki parayla ilgili bir konuymuş gibi ilerledi ama aslında konu para kazanmak kazanmamak değil, çıkarların için kendi hayatından düşüncelerinden taviz verir misin gibi bir ana tema taşıyor.
Sevmediğin bir adamla evli kalır mısın?
Çıkarların uğruna en yakın arkadaşını satar mısın?
Para her şeyi satın alabilecek bir güçse, bir bebeği para için öldürür müsün?
Bu sorular sonsuza kadar sürer gider
Bugün kafam biraz yanmıştı ve sizin kafaları da yakmam gerekiyordu, haydi bakalım düşünüp durun
Bir Cevap Yazın