Şu anda çenem inananılmaz bir seviyede beş saat susmadan konuşabilirim, çünkü canım doktorcum kullandığım ilaç dozunu arttırdı. Ve bende bu kıymetli dakikaları blog yazarak değerlendirmeye karar verdim. Öncelikle hayatımın ilk antidepresan deneyimini yaşıyorum (daha önce bi kaç kutu antidepresan içerek intihar etmişliğim var ama o deneyim pek eğlenceli olmamıştı burnumdan soktukları borular sayesinde) Normalde bu…

Eveet o büyük gün geldi, bugün babamı konuşacağız. Geçen gün 1 adet kişi “hep anneni mi dinleyeceğiz kardeşim, biraz da babanı anlat şu blog yazılarında” diyerek bir isyanda bulundu, kendisine öpücükler, işte başlıyoruz. Maalesef babamla ilgili ilk anılarım da annemle başlayacak, çünkü babamla tanıştığım zaman sanırım 4-5 yaşlarındaydım. Babamı tanımadan önce dinlemiş oldum bu yüzden.…